Meu Nome is het vierde album van de Braziliaanse zangeres en gitariste Ceumar die zich onlangs in Amsterdam heeft gevestigd en dit in São Paulo live opgenomen album in november presenteerde in RASA. In 2001 bracht ze Didinha uit, gevolgd door Sempre Viva (2003) en Acheu (2006). Ceumar is een singer/songwriter die een mooie mix creëert van bossa nova, jazz en samba-canção, een langzame vorm van samba waarin het accent ligt op tekst en zang. Ze trad in ons land regelmatig op met het trio van Mike del Ferro. Op dit album gaat ze terug naar een basis van alleen zang en gitaar, slechts in een aantal nummers wordt ze aangevuld met percussie (Sérgio Pererê) of piano (Yaniel Matos uit Cuba). Met haar warme zacht omfloerste stem en een geweldige doch subtiele gitaartechniek weet ze een heel lang album lang (in totaal 20 nummers) te bekoren. Soms melancholiek vanuit een gevoel van saudade, dan weer vrolijk of speels. Ceumar leidt de luisteraar binnen in de kleurrijke wereld van het Braziliaanse lied. Ze zingt poëtische liedjes om naar te luisteren, opent met gevoelige songs als Reinvento, Parque de Paz en het wonderlijk mooie Nariz do Palhaço. In Gira de Meninos verandert door toevoeging van de percussie het tempo, ontstaat er meer opwinding waarna Sérgio Pererê in Oiá de ruimte krijgt om te zingen. Een van de mooiste nummers is Meu Mundo, mede geschreven door Tata Fernandes, een andere Braziliaanse zangeres en gitariste. Het rustieke Dança is een prachtige Cubaans gekleurde compositie van Yaniel Matos, een latin jazz pianist die zowel op Cuba als in Brazilië woonde en beide muzikale werelden weet te verenigen. In het vrolijke Maracatubarão verwijst Ceumar naar de maracatu, een Afro-Braziliaanse muziekstijl, waarna ze afsluit met het rustig golvende Ciranda.         

Rik van Boeckel    /     Jazzadelic - Amsterdam
                            Read more...
                        

                            
Ceumar é a cantora
mais frequente de
meu player nos últimos
anos. Só a descobri
no segundo
disco, !Sempreviva!
(2003), e me amarrei
não apenas na voz
cheia de cores, sóis
e luas, como em sua
personalidade, trazendo
canções recheadas
de histórias e lirismo, coisas do interior
para a grande cidade e vice-versa
– a vida em São Paulo aperfeiçoou sua
mineirice. Agora com o quarto álbum,
Meu Nome, gravado ao vivo num teatro
paulista, Ceumar avança em direção ao
auge – que nem imagino como poderá
ser. Fez um roteiro só com músicas dela
e parceiros como Dante Ozzetti e Gero
Camilo, foi para o palco só com o violão
(mais algumas presenças
de percussão
e piano) e produziu
outro trabalho encantador.
Grande cantora,
já surpreendente
compositora e violonista,
experimenta
tudo: reggae, bossa,
samba, rock, marchinha,
blues, maracatu,
ciranda, sabe a medida
das coisas e não se limita a lugar nenhum
na direção do bom-gosto. Empolga
o público com sua musicalidade
e simpatia. Difícil destacar esta ou aquela
entre as 20 faixas. O samba Jabuticaba
Madura, que lembra a brejeirice de
Carmem Miranda? A linda toada Gira
de Meninos? O folk-rockinho Meu Mundo?
Difícil. O CD está à venda no www.
circusproducoes.com
Tetê Espíndola Cristiana Pretto dez anos depois
e as línguas
virgens
Cada vez mais o nome de Ceumar
Juarez Fonseca
DOMINGO 4.10.2009 JORNAL ABC
                            Read more...