Tot voor kort was ze gewoon één van de nog vele nobele onbekenden voor ons, maar gelukkig kwam daarin met haar vierde CD “Charlie’s Lonely Sunday” onlangs verandering. Gelukkig, omdat deze Dafni gewoon een fantastische zangeres is. Met op één enkele uitzondering na (Tracy Huffmans “Bottom Of A Well”) uitsluitend eigen materiaal weet ze op elegante wijze een brug te slaan tussen de werelden van klassieke jazznachtegaaltjes als Billie Holiday en Nina Simone, contemporaine opvolgsters daarvan à la Madeleine Peyroux, Eleni Mandell en Norah Jones en doorgaans met alt. country in de weer zijnde streekgenoten als Randy Weeks, Mike Stinson, Kip Boardman, Tony Gilkyson en Charlie McGovern. En dat levert uiterst aangename resultaten op. Net als Peyroux, Mandell en Jones beschikt ook Dafni immers over een uit de duizenden herkenbare stem, waarmee ze hier lenig om een veelheid aan uiteenlopende stijlen paaldanst, zonder daarbij de coherentie van het door haar afgeleverde geheel ook maar ergens te schaden. Openingsnummer “Dimes” flirt zo nadrukkelijk met rockabilly en cajun, “Let’s Pretend” en “Lonely Sunday” halen hun meerwaarde uit openlijk gestoei met zwoele Latin, “Broken Letter” en “Carried Away” vallen mede dankzij geslaagde pedal steel- en banjobijdragen van respectievelijk Joshua Grange en Wil Forbis duidelijk onder de noemer Americana, in “Complicated” en “Honey Honey” krijgt het jazzbeestje in Dafni even de bovenhand en in “Down And Dirty”, “This One Dance” en “Never Tell You Why” verliest ze zich in traditionele country. Très sympa allemaal, menen wij. [GOOGLE Translation: Until recently, she was just one of the many noble strangers to us, but fortunately it came with its fourth CD "Charlie's Lonely Sunday" recently. Fortunately, Dafni simply because it is a fantastic singer. With a few exceptions (Tracy Huffmans "Bottom Of A Well") in own material she elegantly a bridge between the worlds of classical jazz nightingale little as Billie Holiday and Nina Simone, contemporary successor thereof à la Madeleine Peyroux, Eleni Mandell and Norah Jones, typically with alt. country in the region again being enjoyed as Randy Weeks, Mike Stinson, Kip Boardman, Tony Gilkyson and Charlie McGovern. And that makes very pleasant results. Like Peyroux, Mandell and Jones also have a Dafni from the thousands of recognizable voice, which she limber for a variety of different styles pole dancing, while the coherence of its delivered a whole but also somewhere to harm. Opening Number "Dimes" flirt so strongly with rockabilly and cajun, "Let's Pretend" and "Lonely Sunday" get their value from open gestoei with sultry Latin, "Broken letter" and "carried Away" are successful thanks pedal steel and banjo contributions and Joshua Grange and Wil Forbis clearly be categorized as Americana, in "Complicated" and "Honey Honey", the jazz beast in Dafni as the upper hand and "Down And Dirty", "This One Dance" and "Never Tell You Why" loses they are in traditional country. Très sympa all, we believe.]

De hedendaagse succesrijke rootsy jazz zangeressen zoals Norah Jones en Madeleine Peyroux hebben er een zusje bij. Dafni heet ze, ze komt uit L.A en heeft na twee in eigen beheer uitgebrachte releases nu met steun van de platenfirma Boronda haar derde album op de wereld losgelaten. Naast invloeden van de twee net vernoemde dames vinden we evenwel ook de klassieke jazz zangeressen in haar muziek terug zoals Billy Holliday, Nina Simone en Ella Fitzgerald. Verwacht nu echter geen pure jazzplaat, want de country is ook meer dan voldoende vertegenwoordigd en om haar sound voor de geest te roepen kan je je best de band van Norah Jones, the Little Willies indenken, want de geest van deze cd zit erg in Dafni's nieuwste. De cd straalt bovendien een portie levensvreugde uit, Dafni's muziek maakt je vrolijk, en daar gebruikt ze allerlei stijlen genres voor. De prima accordeonist uit haar band, Josh Bandur krijgt een belangrijke rol toebedeeld en dat levert cajun, Tex Mex achtige songs op zoals de enige cover "Bottom Of The Well" geschreven door een labelgenoot van haar, Tracy Huffman. Al de andere songs zijn eigen composities. De rockabilly countrygetinte song "Dimes" is de vrolijk klinkende opener, het ondeugende "Down & Dirty", zonder meer het hoogtepunt op deze cd schreef ze samen met Sarah Stanley, een andere collega uit Los Angeles. "In "Let's Pretend" dient de accordeon om een Argentijnse tango sfeer neer te zetten en ook in "Lonely Sunday" zit de Latijns Amerikaanse sfeer er goed in. De pedal steel van Joshua Grange zorg voor een keer voor een wat desolater sfeertje in "Broken Letter". "Complicated" is meer jazzy, met mooi gitaarwerk van Will Forbis op de resonator, en vergelijkingen met Norah Jones dringen zich op. Dafni is inderdaad een prima zangeres en vooral die veelzijdigheid is haar troef. Dafni's band is zo op mekaar ingespeeld dopor de vele optredens dat deze cd live in één dag in de studio ingeblikt is, als je dit weet kan je het resultaat alleen maar verbluffend noemen, en het geeft de cd ook een spontaniteit die je volgens mij enkel zo kunt bekomen. De song "This One Dance" is nog zo een song die gerust naast 't werk van Norah Jones en Kris Delmhorst mag geplaatst worden." Honey Honey" en "Carried Away" met aanstekelijk vocals geruggesteund door fiddle, banjo, mandoline en accordeon moet je wel vrolijk gezind maken. De prachtige storytelling song "Angelino" waarmee de cd afsluit is de kers op de taart. Een veelbelovende " Jazzy Americana" zangeres met sterke songs en een prima band staat voor de deur. Laat ze binnen. [[GOOGLE translation: Today's successful rootsymali jazz singers such as Norah Jones and Madeleine Peyroux have a sister at. Dafni called them, she comes from LA and after two in-house releases issued now supported by the record company Boronda its third album released on the world. In addition to influences of the two ladies just mentioned we find also the classic jazz singers in her music as Billy Holliday, Nina Simone and Ella Fitzgerald. Now expected not pure jazz album, because the country is more than adequately represented, and its sound for the mind to call you can use the band of Norah Jones, the Little Willies imagine, because the spirit of this CD is very Dafni's latest. The CD portion radiates a joy of life, Dafni's music makes you happy, and she uses all types of styles. The great accordionist from her band, Josh Bandur gets an important role and that makes cajun, Tex Mex style songs as the only cover "Bottom Of The Well" by a label mate of her, Tracy Huffman. All the other songs are original compositions. The country tinged rockabilly song "Dimes" is the cheerful-sounding opener, the naughty "Down & Dirty", certainly the highlight on this CD she wrote with Sarah Stanley, another colleague from Los Angeles. "In" Let's Pretend ", the accordion to an Argentine tango atmosphere up and in" Lonely Sunday "is the Latin American atmosphere is good. The pedal steel of Joshua Grange care once an atmosphere in which desolater" Broken Letter. "Complicated" is more jazzy, with nice guitar work by Will Forbis on the resonator, and comparisons with Norah Jones insist on. Dafni is an excellent singer and especially versatility is its strength. Dafni's band is so together Service dopor the many performances that this CD live in a day in the studio is preserved, if you know the result can only call amazing, and gives the CD a spontaneity that I think only if you can get. The song "This One Dance" is a song to reassure next 't work of Norah Jones and Kris Delmhorst should be placed. " Honey Honey "and" carried Away "with catchy vocals backed by fiddle, banjo, mandolin and accordion, you have cheerfully friendly. The great storytelling song" Angelino "which closes the CD is the icing on the cake. Promising" Jazzy Americana "singer with strong songwriting and a great band to the door. Let them inside.]]

Genoemd naar een een plaats in Griekenland met ongeveer 16.000 inwoners dat ietsje buiten Athene ligt, aan de Heilige Weg naar het vroegere heiligdom van Eleusis is Dafni een resultaat uit de liefde van 2 Griekse immigranten. Opgegroeid in Wisconsin kreeg zij tijdens haar jeugd al het spelen van piano, bassguitar en de Franse Hoorn (Waldhoorn) onder de knie. Als tiener leerde ze ook de akoestische guitar bespelen en toen ze het nest verliet en richting Los Angeles trok bleef haar grote liefde toch de guitar. Zonder aarzelen nam ze deel aan de free podiums op Sunset Blvrd. en al vlug werd ze door agenten ontdekt. Dat ze dadelijk werd ontdekt is geen toeval want bij het beluisteren van haar 4de cd die voor mij de eerste was werd ik gewoon van m'n sokken geblazen. Charlies Lonely Sunday heeft alles, Country, Ragtime, Texmex, Argentijnse Tango en Engelse wals en dit allemaal met een jazzy ondertoon. Met achter haar een schare van rasartiesten is ze ondergebracht in de stal waar ook Jake Labotz z'n nest heeft. Met Dafni heeft Boronda Records dus een pareltje in huis om te koesteren en wanneer je als vierde CD dit resultaat neerzet moet een Norah Jones wel even nadenken. Wie dit ook in het snuitje heeft is Peter Holmstedt van het Zweedse HEMIFRAN die ons meteen deze cd bezorgde. De volledige cd wordt tevens overheerst door de prachtige stem van Dafni en het zeer aangename accordion spel van Jos Bandur.' Dimes' is de opener en brengt al dadelijk de 'swung' in de cd en buiten een countryritme heeft deze song ook een beetje ragtime in zich. Bij 'Broken Letter' wordt de accordion even vervangen door de pedal steel van Joshua Grange. 'Down and Dirty' is m'n favorietje van de cd en heb ik een tiental maal achter elkaar gehoord en nog ben ik het niet beu. Een aanstekelijk nummer over het liefdespel van 2 geliefden. Een Engelse wals brengt Dafni met 'This one Dance' en blijf daar maar eens bij stil zitten. Smooth... 'Bottom of a Well' is het stukje Texmex van de schijf en moest Dough Sahm dit daarboven kunnen horen zou hij zeker Flaco J. opdragen dit in het repertoire op te nemen. Het deel Argentijnse Tango brengt Dafni met de Titletrack van de cd... 'Lonely Sunday'. 'Carried Away' is het deel dat werd gereserveerd voor de ragtime favorieten onder ons. Met 'What You Mean to Me' kan ik het niet nalaten even weg te mijmeren en komt ook Katie Melua even in m'n gedachten. Het laatse van de cd is 'Angeleno' en doet Norah J even verbleken. Dat het vier cd's duurde eer ik Dafni heb ontekt verzacht de pijn als ik niet te lang moet wachten om ze live aan 't werk te zien....en nu zet ik ze de elfde maal op en let's go down and dirty met deze Griekse Godin! [[GOOGLE translation: Named after a place in Greece with about 16,000 inhabitants that is located slightly outside Athens, to the Sacred Way to the old sanctuary of Eleusis Dafni is a result of the love of 2 Greek immigrants. Raised in Wisconsin, she received during her youth, already playing piano, bass guitar and French Horn (Waldhoorn) below the knee. As a teenager she learned the acoustic guitar playing and when they left the nest and went to Los Angeles was her great love is the guitar. Without hesitation, she took part in the free stage at Sunset Blvrd. and soon she was discovered by agents. That they were readily detected no coincidence because listening to her 4th CD that I was the first I was just blown my socks. Charlie's Lonely Sunday, everything, Country, Ragtime, Texmex, Argentine Tango and English waltz and all this with a jazzy undertone. Behind her a host of rasartiesten it is housed in the barn where Labotz Jake has his nest. With Dafni Boronda Records has a jewel at home to nurture and when you as the fourth CD this result should put a Norah Jones or even think. Who also has the snuitje Peter Holmstedt of the Swedish HEMIFRAN that gave us this CD. The full CD is also dominated by the beautiful voice of Dafni and very nice accordion play of Jos Bandur. " Dimes is the opener and will all take the "swung" in the CD and outside a country rhythm, this song a bit of Ragtime in itself. In "Broken Letter", the accordion even replaced by the pedal steel of Joshua Grange. 'Down and Dirty "is my favorite straw of the CD and I have heard ten times in succession and I'm not tired. A catchy song about the love game of 2 loved ones. An English rolling brings Dafni with 'This one Dance' and stay there even when sitting still. Smooth ... 'Bottom of a Well "is the piece of the disc Texmex Dough Sahm was there heard this, he would certainly Flaco J. order in the repertoire as well. The part Argentine Tango brings Dafni with the Title Track of the CD ... "Lonely Sunday". 'Carried Away' is the part that was reserved for Ragtime favorites among us. With "What You Mean to Me 'I can not fail to dream away and also Katie Melua even in my thoughts. The last of the CD is' Angeleno 'and does Norah J even fade. This four CD's I took honor Dafni ontekt have softened the pain if I do not have to wait too long to live it at work to see .... and now I put it the eleventh time and let's go down and dirty with this Greek Goddess!]]

Dafni has released some records before this and this new effort certainly has class. She records music that reminds me of Jolie Holland and others who make old time music seem new. "Dimes" is a fine example with a charming lyric and an accordion in tow. "Broken Letter" is a blue, true Americana with Dafni singing wonderfully. "Down and Dirty" is a humorous song with a nice instrumental backing. "Lonely Sunday" has a fabulous tuna and is a real standout song. Dafni's vocal charisma allows her to sound unhurried but determined as she sings of love. Dafni's made another record she can be proud of and that should appeal to many listeners.