Album Notes

The debut album "Rock Scene Problem" and second EP "Devil Rock" in one economical package. 19 tracks of raging metal punk from Madison's masters of dark humor, excess and poor taste. Features classics like H Bomb, Cuckoo, Scrips, Somebody, Devil Rock and so much more. Here's a review in a foriegn language to tell you more. Check it out!


...οσμή metal αμερικανίλας, αισθητής από απόσταση χιλιομέτρων, αναδίνει το Rock Scene Problem των Skintones... Οσμή καθ΄όλα ελκυστική, επιπλέον, καθώς το γκρουπ κατορθώνει να συγκερνά στοιχεία από πληθώρα φίλτατων (και σχετικά ετερόκλητων) αμερικάνικων ως επί το πλείστον hard σχημάτων, καθιστώντας εντούτοις το μείγμα άνετα κατατάξιμο στην κατηγορία "stoner metal". Το πρώτο πράγμα που εντυπωσιάζει πάντως εδώ είναι η παραγωγή, η οποία ταιριάζει γάντι στο στυλ του γκρουπ, με πολύ ογκώδη ήχο και το μπάσο μιξαρισμένο αρκετά μπροστά.

Επί τα 49 λεπτά του δίσκου, οι Skintones αραδιάζουν με τρόπο αρκετά κομψό κομμάτια που χρωστάνε αρκετά πότε στο ψυχεδελικό heavy-rock των Monster Magnet ("Cheka", "Road Jack"), πότε στο sludge metal των Pantera ("H-Bomb", "All Hail Poseidon"), σε ορισμένες δε στιγμές τους συλλαμβάνω και να βαράνε δίκην Bay Area thrash μπάντας ("Control of your Life"), σκηνή που ούτως ή άλλως ενέπνευσε τους Pantera. Μέχρι και το death blues των σουηδών Entombed ξεθάβουν οι αθεόφοβοι (το ρήμα αρμόζει απόλυτα στην περίσταση !), ενώ άμα λάχει ερωτοτροπούν και με industrial-doom καταστάσεις τύπου Neurosis ("Hogspray"). Tέλος, ρίχνουν ενίοτε κλεφτές ματιές προς Faith No More της περιόδου King for a Day...("Showbiz", "We Cool"), οι οποίοι τελικά αποδεικνύονται πολύ επιδραστικότεροι απ΄ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί κανείς την εποχή εκείνη.

Είναι καλοί οι Skintones... σε αντίθεση με τους Way Off The Horse, το έτερο "καμάρι" της Crustacean, έχουν το χάρισμα της ευρηματικότητας (ο συνδυασμός κιθάρας και ρυθμικής λούπας στο "Sub Patrol" δεν παίζεται), ενώ καθιστούν ευθύς εξαρχής σαφές πως είναι δυνητικοί γεννήτορες του riff που σκοτώνει (το προμνημονευθέν "Control of your Life" είναι επ΄αυτού χαρακτηριστικό παράδειγμα). Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια απ΄αυτές τις μπάντες που θα θέλαμε να΄χαμε την ευκαιρία να ακούμε συχνότερα και τις οποίες η μικρόνοια του metal κυκλώματος τείνει δυστυχώς να περιορίζει σε ρόλο κομπάρσου.

Μας άνοιξαν την όρεξη λοιπόν οι Skintones και λαμβάνουμε τη δέσμευση να φανούμε πιστοί σε μελλοντικά δισκογραφικά ραντεβού μαζί τους. Αρκεί να το πιστέψουν και οι ίδιοι και να μη μας αφήσουν νηστικούς, διαλύοντας το γκρουπ όπως έπραξαν στο παρελθόν και με άλλα σχήματα, απ΄τις στάχτες των οποίων γεννήθηκαν οι Skintones. (Γιάννης Γεωργακούδης)