The whole alt-country sound is always either too alternative or too country. I have rarely found an act that can successfully marry the two genres into something altogether different. Why Make Clocks have done just that. "Midwestern Film" feels like something new and fresh-unlike anything else on the rural landscape of Iowa. These artisans have found an inspiring voice that carries with it originality and talented musicianship. It's very hard for a band to equalize all of it's parts to create a cohesive solid whole and Why Make Clocks have done that here. Pick this record up along with a bottle of red wine and a fine cigar and you should be set for a perfect night. ---Tony Tarbox

Why Make Clocks - Midwestern Film Het lijkt wel kitsch, maar ik vrees dat ik “breekbaar” en “kitsch” door elkaar haal. Al klinkt Why Make Clocks op bijvoorbeeld False Start wel erg als een countryband uit Volendam. Maar eerlijk gezegd denk ik ook wel eens dat ik naar The Eagles luister als The Cats op de radio zijn. Midwestern Film is de tweede cd van dit vijftal, die tegenwoordig nog maar met zijn drieën zijn, uit Iowa. Opgenomen met Craig Schumacher, en die kennen we van zijn werk met Neko Case, Giant Sand, Calexico en Iron and Wine. Het klinkt dan ook zoals het hoort te klinken. Countryrock, breekbaar en schemerig donker. Op het randje, dat wel, maar met sublieme momenten. Het titelnummer is prachtig en herbergt zo’n beetje alles wat een countryrock-liedje zou moeten herbergen. Het wordt gevolgd door Who’s Laughing Now. De droevige boodschap gaat verloren in de standaard verpakking. Hier wordt het te zoet. That’s Sad is dat ook maar dan weer niet Te. Why Make Clocks balanceert op dat randje. Superheroes is The Blue Nile die CSN&Y nadoen. The Finalist is een piano-driven meestamper. Afsluiter en hoogtepunt. Uiteindelijk wekt Midwestern Film vooral twijfel op. Twijfel die verslavend werkt trouwens. Draai het ding helemaal grijs. (Patrick Donders)

“Midwestern Film” is an apt title since the movies are a loose thread running through these ten tracks. But these are no Rom-coms, family comedies or feel good buddy flicks. No the celluloid alluded to here is of a distinctly down-beat even depressive nature. One wonders who it was that pissed main man Dan Hutchison off so much that he felt compelled to pen these songs about betrayal, let down and rejection. Who but Hutchison can know but, hell, they certainly did a good job. There is no redemption here just bitterness (“…here take this bitter pill, and once you’ve had your fill, you can let it go…”), more bitterness (“…who’s laughing now not me, little lifting lifters lift you up to see, all the little things you don’t like in me…”) and, as a little light relief, yet more bitterness (“…how can you get so bound up, in hating how you wound up, it’s funny to be lifted, by what’s been bringing me down…”). Its certainly a tough life in the world of Why Make Clocks and no laugh a minute. Musically the order of the day is ‘downbeat’ punctuated with the odd ‘slightly more uptempo but definitely still pissed off’. At times the band veer towards the more Nashvillian (“Who’s Laughing Now”, “All Your Smiles”) and in this context these are the tracks that work less well being almost parodic. Other times they visit their version of country rock on Pink Floyd (“Feel The Sun”) and REM (“The Finalist”) but mostly they come across like a very, very upset Jayhawks. No bad thing perhaps but Dan Hutchison would have failed the interview for the Jayhawks on vocal technique and the rest of the band are a little bit too ‘by the numbers’. Reasonable songs, nice ideas but not quite the panache to prevent you from checking your watch.

Het eerste wat opvalt aan Midwestern Film (eigen beheer) van Why Make Clocks is dat de cd klinkt als een klok. Geen wonder, want de plaat werd opgenomen met Craig Schumacher (Iron & Wine, Calexico, Giant Sand) in de Wavelab-studio in Tucson, Arizona. De sound en wijze van musiceren op dit album doen heel sterk denken aan de geweldige cd A Fool’s Attempt van het Utrechtse Storybox, toevallig ook een groep met een lijntje naar Calexico. De licht slepende midtemposongs, het gebruik van toetsen en vooral de fantastische zang, het zijn allemaal overeenkomsten met Storybox. Midwestern Film is de tweede cd van deze uit Iowa afkomstige band, die in 2002 al debuteerde met het onder leiding van A.J. Mogis (Lullaby For The Working Class) opgenomen Fifteen Feet And Twenty Degrees. Dan Hutchison (zang, gitaren, toetsen) is de songschrijver van Why Make Clocks, af en toe roept hij voor de muzikale uitwerking de hulp in van andere bandleden of derden. Het schitterende Who’s Laughing Now is een van de nummers waarop Hutchison zowel de eerste als tweede stem verzorgt. Op het al even mooie False Starts, dat het nooit doorgebroken Pop Art in herinnering roept, doet hij dat nogmaals. Er staat werkelijk geen matig nummer op deze cd, waarop toetsen en pedal steel op bitterzoete wijze samengaan. Nog wat namen om de belangstelling te wekken voor deze nu nog onbekende groep? Denk ook aan American Music Club en Stillhouse. Maar vooral toch aan Storybox. Zelfs de titel Midwestern Film van deze cd past bij de filmische kwaliteiten van die band. (John Gjaltema)